Hogeschool – Maastricht

De ontwerp opgave voor het uitbreiden en verbouwen van de Hogeschool bestond voornamelijk uit het verbinden van twee bestaande gebouwen: een monumentaal kloostergebouw (architect Swinkels rijksmonument) uit de jaren dertig en een schoolgebouw uit de jaren zestig.
De gebouwen liggen in een parkachtige tuin.
De verbinding wordt tot stand gebracht met twee scharnierende bouwdelen, welke rusten op een zogenaamd bruggenhoofd, een ruitvormig plateau dat binnen kantine, buiten terras en letterlijk en figuurlijk het centrum, het hart van het geheel is.
De nieuwe gebouwen zijn zo danig gegroepeerd dat er binnen en buiten diverse plekken en sferen zijn ontstaan. Een wandeling rondom en van het ene naar het andere uiterste van het gebouw tonen deze plekken en maken ze voelbaar.